Η συμμετοχή του ασθενούς στην θεραπεία



Η θεραπεία με την χρήση της Κοσμοενεργητικής, όσο ολιστική κι αν είναι, δεν παύει να ομοιάζει στο τρόπο λειτουργίας της με πολλές άλλες θεραπευτικές διαδικασίες.

Καταρχήν, πρέπει να τονιστεί ότι η λέξη «ασθενής» χρησιμοποιείται για λόγους προσδιορισμού του ανθρώπου που δέχεται την θεραπεία κι όχι με την πρόθεση να μειώσει κάποιον ή να του ενισχύσει την εικόνα του αρρώστου (διότι κάποιες φορές μπορεί να μην υφίσταται καν αρρώστια με τη «συνηθισμένη» έννοια).

Στη διάρκεια της θεραπείας έρχονται στην επιφάνεια θαμμένα τραύματα (είτε της παρούσας ζωής ή συσσωρευμένο καρμικό βάρος) ή καταστάσεις τις οποίες ο άνθρωπος δεν συνειδητοποιεί ή αρνείται να αντιμετωπίσει. Ενδέχεται να εμφανιστούν έντονα και να τεθούν σε δοκιμασία συμπεριφορές ή νοητικά πρότυπα που επηρεάζουν με αρνητικό τρόπο τη ζωή του ανθρώπου. Οπότε θα προκύψει το κρίσιμο σημείο στο οποίο ο άνθρωπος θα κληθεί να κάνει την υπέρβαση και να αντιμετωπίσει το θέμα που έχει ανασυρθεί για να μπορέσει να προχωρήσει στην ζωή του και στην πορεία της ίασης. Αν αρνηθεί ή φοβηθεί το πιθανότερο είναι να παλινδρομήσει σε προηγούμενες καταστάσεις. Θέλει ιδιαίτερο σθένος από την πλευρά του και μεγάλη ειλικρίνεια με τον εαυτό του για να κατορθώσει να κάνει αυτό το βήμα. Μόνο έτσι θα αποδείξει στον εαυτό του ότι μπορεί να υποστηρίξει την αλλαγή που επιθυμεί. Η παραίτηση, ο εγωισμός, η δυσκολία υιοθέτησης νέων τρόπων σκέψης, η δικαιολόγηση του εαυτού, η πρόταση εξωτερικών εμποδίων, ο φόβος, η αδυναμία συγχώρεσης, ο υποβιβασμός της σπουδαιότητας των νοητικών και ψυχο-συναισθηματικών αλλαγών από την πλευρά του είναι όλα καταστάσεις, στις οποίες θα μπορούσε να παγιδευτεί κάποιος, αν δεν είναι στην πραγματικότητα έτοιμος να θεραπευτεί και να προχωρήσει.

Η απαξίωση του θεραπευτή και του αποτελέσματος της θεραπείας είναι άλλη μια κατάσταση στην οποία θα μπορούσε να εμπλακεί ο άνθρωπος για να αποποιηθεί της ευθύνης του. Συμβαίνει συχνά κάποιο να αρνούνται να αναλάβουν την προσωπική τους ευθύνη στην θεραπεία τους και να επιρρίπτουν όλο το βάρος στον θεραπευτή και στο είδος της παρέμβασης. Τις περισσότερες φορές δεν ολοκληρώνουν ένα θεραπευτικό πρόγραμμα όπως πρέπει ούτε ακολουθούν τις συμβουλές και την καθοδήγηση του θεραπευτή. Μεταπηδούν από το ένα είδος θεραπείας στο επόμενο, διότι, όταν φτάνει η ανάγκη να αναλάβουν και οι ίδιοι το κομμάτι τους στην θεραπεία, δυσκολεύονται και αναζητούν θεραπευτικά σχήματα, στα οποία δεν θα χρειάζεται να συμμετέχουν ενεργητικά οι ίδιοι ή τουλάχιστον έτσι ελπίζουν. Δυστυχώς, με αυτό τον τρόπο, ούτε η θεραπεία ούτε οι αλλαγές στην ζωή μας έρχονται ποτέ.

Επίσης πρέπει ο άνθρωπος να καταλάβει ότι όσο σημαντική είναι μια ασθένεια τόσος είναι και ο χρόνος και ο κόπος που οφείλει να καταβάλει για να την ξεπεράσει. Δεν μπορεί να αξιώνει ότι θα μπορέσει να θεραπεύσει τάχιστα και ανώδυνα μια ασθένεια που έχει πολύ βαθιές ρίζες. Η κάθε ασθένεια κρύβει πίσω της νοητικό και ψυχο-συναισθηματικό ενεργειακό ίχνος. Το μέγεθος του τελευταίου προσδιορίζει και τον χρόνο που χρειάζεται για να θεραπευτεί. Αν ο άνθρωπος επιτρέπει σε μια αρρώστια να παραμένει στη ζωή του για π.χ. 15 χρόνια, οφείλει να καταλάβει ότι η ίαση προϋποθέτει αντίστοιχο κόπο από την μεριά του. Θα βοηθηθεί πιο γρήγορα αν συνειδητοποιήσει ότι ο ίδιος της έχει επιτρέψει να εμφανιστεί στη ζωή του, οπότε θα πρέπει ο ίδιος, αργά ή γρήγορα να την αντιμετωπίσει και να την απελευθερώσει, ταυτόχρονα με την παρέμβαση και ενίσχυση από τον θεραπευτή.

Το ουσιαστικό που οφείλει ο άνθρωπος να καταλάβει είναι ότι τίποτα στη ζωή του δεν είναι τυχαίο. Καμία σωματική ή ψυχο-συναισθηματική κατάσταση δεν προκύπτει χωρίς αιτιολογία. Καμία κατάσταση ή συμπεριφορά που εισπράττει δεν συμβαίνει τυχαία. Όλη του η πορεία προσδιορίζεται με απόλυτη συνάφεια από τις πληροφορίες που φέρει το σύνολο του ενεργο-πληροφοριακού του πεδίου. Όλη του η ζωή είναι η συνεπής υλοποίηση αυτών των πληροφοριών. Είναι σημαντικό να καταλάβει ότι μπορεί να ζήσει όπως επιθυμεί όταν αναγνωρίσει τον εαυτό του στην πληρότητά του και μάθει να χειρίζεται αυτές τις πληροφορίες για να ορίζει πλέον μόνος του την πορεία του. 

Μαρδάκη Όλγα